Van alle academische techniekopleidingen was bouwkunde al nooit de studie waarmee het meeste geld te verdienen was. Maar momenteel is er in de architectuur wel iets heel bijzonders aan de hand: de startsalarissen van TU-ingenieurs bouwkunde liggen steeds lager.
Dit is een neveneffect van de Wet op de Architectentitel, die toekenning van de kwalificatie architect sinds enige tijd koppelt aan een beroepservaringsperiode (BEP) vergelijkbaar met die voor medici en advocaten. Was een afgeronde studie bouwkunde voorheen voldoende, tegenwoordig moet een alumnus eerst minimaal twee jaar aantoonbare en getoetste kennis in de breedte van het vak opdoen voor hij of zij zich architect mag noemen.
Die eis betekent de facto een opwaardering van de titel, waar op zich goede kanten aan zitten. Zo borgt de drempelverhoging een zekere ervaring en kwaliteit binnen de steeds complexere context van de bouw, waarin de traditionele inspanningsverplichting bovendien steeds vaker is vervangen door een resultaatsverplichting.
In de praktijk leidt de BEP echter ook tot een devaluatie van de academische opleiding. Waar die de afgelopen jaren inhoudelijk niet gewijzigd is, ligt het startsalaris van een afgestudeerd academicus in de CAO Architectenbureaus inmiddels ruim 20% lager dan vijf jaar geleden. Er zijn nogal wat bureaus die nog een stap verder gaan en afgestudeerde ingenieurs uit binnen- en buitenland niet eens een startsalaris conform de CAO aanbieden, maar hen voor een ‘stagevergoeding’ van 600 euro per maand (3,4 euro/uur!) aan het werk zetten. Om ze na afloop van zo’n ‘stage’ vervolgens direct te vervangen. Praktijken als deze stellen gerenommeerde bureaus in staat zich als prijsvechters te ontpoppen en offertes te doen die 50% tot 70% onder de reële opdrachtwaarde liggen.
Het is mooi dat de architectentitel beschermd is en als kwaliteitskeurmerk voor professionaliteit en vakmanschap geldt. Maar wat is dat waard wanneer een startend academisch ingenieur grofweg de helft verdient van wat een vakkenvuller bij de Jumbo krijgt?
Ronald Schleurholts, architect-directeur cepezed
Cobouw 19 juni 2018
Dit is een neveneffect van de Wet op de Architectentitel, die toekenning van de kwalificatie architect sinds enige tijd koppelt aan een beroepservaringsperiode (BEP) vergelijkbaar met die voor medici en advocaten. Was een afgeronde studie bouwkunde voorheen voldoende, tegenwoordig moet een alumnus eerst minimaal twee jaar aantoonbare en getoetste kennis in de breedte van het vak opdoen voor hij of zij zich architect mag noemen.
Die eis betekent de facto een opwaardering van de titel, waar op zich goede kanten aan zitten. Zo borgt de drempelverhoging een zekere ervaring en kwaliteit binnen de steeds complexere context van de bouw, waarin de traditionele inspanningsverplichting bovendien steeds vaker is vervangen door een resultaatsverplichting.
In de praktijk leidt de BEP echter ook tot een devaluatie van de academische opleiding. Waar die de afgelopen jaren inhoudelijk niet gewijzigd is, ligt het startsalaris van een afgestudeerd academicus in de CAO Architectenbureaus inmiddels ruim 20% lager dan vijf jaar geleden. Er zijn nogal wat bureaus die nog een stap verder gaan en afgestudeerde ingenieurs uit binnen- en buitenland niet eens een startsalaris conform de CAO aanbieden, maar hen voor een ‘stagevergoeding’ van 600 euro per maand (3,4 euro/uur!) aan het werk zetten. Om ze na afloop van zo’n ‘stage’ vervolgens direct te vervangen. Praktijken als deze stellen gerenommeerde bureaus in staat zich als prijsvechters te ontpoppen en offertes te doen die 50% tot 70% onder de reële opdrachtwaarde liggen.
Het is mooi dat de architectentitel beschermd is en als kwaliteitskeurmerk voor professionaliteit en vakmanschap geldt. Maar wat is dat waard wanneer een startend academisch ingenieur grofweg de helft verdient van wat een vakkenvuller bij de Jumbo krijgt?
Ronald Schleurholts, architect-directeur cepezed
Cobouw 19 juni 2018
